Van alle markten thuis

Het was een gezellig weekje. Mooi weer, dus een paar keer naar het strand geweest. Vrijdagavond hebben we er ook gegeten. Ik had zo’n zin om zelf weer eens in zee te zwemmen, maar in mijn eentje met een baby lukt dat niet. Ik besloot een couscoussalade te maken, een thermoskannetje koffie en een snaaierijtje voor de kinderen, zodat we om vijf uur met het hele gezin naar het strand konden. En terwijl mijn duifje zich over de baby ontfermde, kon ik met Philip en Jet de golven in.

Verder kwam er nog een vriendinnetje logeren, heb ik de laatste formulieren ingevuld voor de komende turn-, schaats- en duiklessen, hebben we samen wat lekkere dingen gemaakt (Jet kan zonder hulp al zeer verdienstelijk pannenkoeken bakken), gelezen (Philip heeft de pockets van Garfield opnieuw ontdekt) en The Sound of Music weer eens gekeken. Eigenlijk kijken we die alleen in de winter, maar we hebben een cd met filmmuziek waarop ‘My favorite things’ staat, met meezingprentenboek. Nadat Jet de muziek en het boek loungend op haar schapenvachtje voor de luidsprekers tot zich genomen had, wilde ze graag het stukje weer eens zien waarop alle kinderen Von Trapp tijdens het onweer bij Fraulein Maria op bed komen zitten.

Tja, en verder. Verder verbaas ik me erover hoe snel de tijd gaat. Cato tijgert door de kamer, eet peer en avocado en heeft zes plooien in haar dijbeen. Wanneer is dat nou gebeurd?

Vandaag naar de Nieuwe Kerk in Delft geweest. Om de stemming erin te krijgen, las ik in de auto het verhaal van de Vader des Vaderlands voor terwijl Philip sing and dance acts uithaalde om Catootje stil te krijgen die de laatste tijd routinematig begint te neuriën zodra ik een voorleesboek tevoorschijn haal. Ze kenden de grote lijnen van leven en dood van Willem van Oranje wel, maar Jet wilde nog wel weten waaróm hij nou ook alweer doodgeschoten werd. Naast Willem van Oranje lag er nog een oude bekende uit Slot Loevestein: Hugo de Groot. Verder spraken vooral de grafdeuren in de vloer tot de verbeelding en werden de krachten gemeten om de marmeren platen aan de ringen open te trekken.

En een bezoek aan de Nieuwe Kerk kan natuurlijk niet voorbijgaan zonder de toren te beklimmen; 371 treden en het volgende uitzicht:

Na afloop een ijs gegeten bij Van Bokhoven (met dank aan de dames van de Mother’s Night Out).

Terwijl vanmiddag de sterfscène van Darth Vader weer eens nagespeeld werd, dacht ik eraan dat ik deze link nog wilde doorgeven. De samenhang is wellicht niet direct duidelijk, maar het zit zo: dankzij een spelletje Lego Star Wars heeft zich via de blokjes van Lego Star Wars hier ten huize een passie naar de films van Star Wars ontwikkeld.

Hoe het ook zij:  The Brickfactory; honderden Lego-bouwboekjes gesorteerd op thema, nummer, naam of jaar. Het ultieme vervolg op de multomap of schoenendoos met instructieboekjes. 

Ik sta nog in de vakantiemodus, met veel strandbezoek en logés, maar om de klad er niet helemaal in te laten komen, alvast een verslagje van de afgelopen weken. Het waren heerlijke weken. We hebben in een rietgedekt boerderijtje gezeten in de buurt van Assen en in een oud-klooster in de buurt van Den Bosch. We zijn er en famille veel op uit getrokken, hebben ponygereden in Groningen (sommigen van ons dan), graan gemalen op steentijdse wijze,

 barnsteen bewerkt als in de prehistorie,

  de zwaarte van het ridderschap gevoeld,

en veel gezwommen, voorgelezen (ook een nieuwe boskabouter: Paulus en het draakje; zo enig weer!), met vriendjes gespeeld, spelletjes gedaan en gepraat.

De kinderen zitten nogal in een taalflow deze zomer. Jet leest, maakt woordjes met magneetletters uit haar hoofd of uit boekjes, en het favoriete spel van de kinderen is een variant op de 20 Questions die ik al eerder als link gaf. Ze hebben het zelf verzonnen en spelen het met vriend D. en onze logés, thuis, in de auto en op het strand. Tussen twee hoge golven door liggen ze op hun buiken in het zand en stellen elkaar vragen. Een van hen is de ‘kandidaat’ en de anderen nemen een persoon (of in het geval van Jet: een paard) in gedachten, waarbij de kandidaat door middel van gesloten vragen probeert te raden wie zij zijn.

Verder had Philip van oma, met wie we in het boerderijtje zaten, een boek gekregen: Suske en Wiske, spelen met spreekwoorden, waar we op ons vakantieadres te pas en te onpas uit overhoord werden. ‘Mama’, klonk er dan vanachter het boek op de bank: ‘Iemand het vuur na aan de schenen leggen’. Afhankelijk van het antwoord kregen we dan een prijzend: ‘Bíjna goed’ of een medogenloos: ‘Hm’, zorgvuldig gevolgd door de exacte omschrijving van spreekwoord of gezegde. Soms werd eenzelfde spreekwoord later opnieuw gevraagd; opdat wij niet vergaten.

Maar nu zijn we dus weer thuis en liggen er vijf kinderen te slapen op luchtbed en stapelbed. Morgen wordt het weer mooi weer, 23 graden, een windje en hier en daar een wolk. Perfect strandweer.